Ama sen sustun...

Hayallerini anlatacaktın bana.Bense anlattığın her hayalin
başrolünde olacaktım.
Yağmur yağacaktı,senin şemsiyeni saklayacaktım,koşacaktın peşimden.
Yakalayınca beni sırılsıklam sarılacaktın "Gidelim Buralardan" diyecektin,
git git bitmeyecekti çıktığımız yollar.

Ama Sen Sustun...

Kelimeler tutuldu sende.Ben de gözlerinle konuştum.Daldım sonsuz derinliğe.
O derinliklerde her ne varsa çıkardım gün ışığına.
Utandın,kaçtın,saklandın.
Tutuldu kelimeler belki sende ama,gözlerin konuştu benimle.
Sen sustun,gözlerin açtı ruhunu bana.
Konuşsaydın,birde konuşsaydın...
Amacsızca çıktığı seferlerden yorulmuş köhne bir tekne olurdum
kıyılarında ben...

Ama Sen Sustun.....