25 Şubat 2010 Perşembe

arkadasları iyi secmek gerek, güzel işlerinizi bozarlar, içinize kuruntu vesvsese sokarlar

Nerden bilirdim ki gerçeği


Nasıl bilebilirdim, gerçeğin çilede nefes aldığını

Gülün dikenle var olduğunu, kalbin hicranla yaşadığını, aşkın uzaklığını

Ne okuduğum kitapların, ne temaşa ettiğim ve hüzünlü nefeslerin yanlış yapacağını



Vicdanı mı dağlayacağını

Ruhumu hicran içinde bırakarak haince şakıyacağını

Kalbi ağıtlarımın çare olmayacağını, aklımın duygularımla bedelleşeceğini

Sinemin sessizliğe çekilerek şevki terk edeceğini, muhabbet için hasret çekeceğini



Artık susmak ağır geliyor

Kalplerin yürekleştiğini, insanın sadakatsizliğini görmek

Onca dile gelen ve hakikat için resmedilen ibret sahneleri dile gelirken

Felsefe düşünmek için ve kelam hukukun tasnifinde ufkum olmuyor diye üzülüyorum



Şöyle demek geliyor içimden

İnsanlar ikiye ayrılıyor ve hukukunu bilen, bilmeyen diye

Ve hatta bilmeyenler için kandırılmak ve hakka tecavüzle barışık olmak

İşte o zaman insan olmanın farkında lığından uzaklaşarak bahanelere sığınıp kalmak



Ey aklım, kalbimle bir hisset

Nefesin azizliğine hükmederek haklı bir aşka tevessül et

Halin kutsiyetinden tevdi edileni hasret ve ruhun iklimine avdeti azmet

Kalbim nefesin sesisin, sessizliğinle sen yegâne sahibini bilirsin, hakikat için fersin



Boş ver aldırma artık sende

Her ne kadar ihanet içinde nefeslenenleri yakın bilsen de

Sen yine de hakir görme, nefsin şerrinde ikamet edenlere sakın ilişme

Nefes candır, ikram edilen akılla sanattır, kalp yürekten farklıdır, insan için vardır



Nereye baksam haykıran var

Edep ancak insanın kalbinde filizlenen gülbahar, iyi ki var

Yoksa yaşamaktan kim hakkıyla anlar, hazan neden anlamında aşk kokar

Hasret niye var, kim özlemiyle yanar ve sevda umutların harıyla niyazla hakkını arar



Ey yar sende şimdi bizarsın

Her ne kadar sabretsen de, talihin türabında kanatsın

Sen sessizliğinle yanarsın, ne suyun ve ne de buğuzun hazzında okunansın

Sen sadakatinle bir farksın, bunun için adavetten uzaksın ve metanetle aşkı koklarsın



Ne yapalım ki talan katlı

Ne vicdanı tanıyor ve ne de bir hesabı, o eşkâliyle kanlı

Ancak insan, Hakka kul olabilmek için zamanla anlaşmalı ve heyecanla şanlı

Sende murat et, ufuklarda seyret, kalbinin sahibinde ikamet et ve aşkınla atsın yürek







Mustafa CİLASUN

(alıntı)

Hiç yorum yok: