sevdalısı olmalı insanın aynen gemilerin limanları gibi...
Zaman zaman uğradığın,yükünü boşaltığın,dalgalar dininceye kadar beklediğin koynunda...
Sonra açık denizlere uğurlamalı seni, geri döneceğin günü bekleme umuduyla...
Bazen rüzgara o açmalı yelkenini,yanağına konan bir öpücüğün çoşkusuyla...
Halatlarını çözmeli,seni çok ama çok özlemeli...
aşkı olmalı insanın;ermiş,bilge,hayatı ezbere okuyabilen...
Düşünmediklerini düşündüren,seni bir cambaz ipinde güvende tutabilen...
Gerektiğindesenin için ateşi yutabilen...
Yolunu ışıtabilen ustan olmalı...
Şekillendirmeyi öğretmeli hayatın çömleğini...
Sana vermeli bir kış günü üzerindeki tek gömleği...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder